HomeYoutubeBildgallerietpersiska
درباره منکتابخانهمناسبت هااطلاعیه هاموسیقیسیاسینشریاتفراخوانادبیات انقلابیخبریمقالات
فراخوان








 

فراخوان محکومیت جمهوری اسلامی همراه با اسامی افراد, شخصیت ها و نهادها و رسانه ها: این جنایات از یادها نمی روند – به روز شد

فراخوان محکومیت جمهوری اسلامی همراه با اسامی افراد, شخصیت ها و نهادها و رسانه ها: این جنایات از یادها نمی روند - به روز شد

edam,kurdestan58

 

اعدام وحشیانه شیرکو معارفی, حبیب‌الله گلپری پور و سایر زندانیان سیاسی را محکوم می کنیم

خطاب به افکار عمومی و نهادهای دمکراتیک! شیرکو معارفی را نیز جمهوری اسلامی در تداوم اعدامهای سیستماتیک زندانیان سیاسی به دار آویخت. وی که سالها در اسارتگاههای دژخیمان حاکم بسر برده بود در روز دوشنبه  سیزده ابان سال 1392 اعدام شد. کالبد بی جان شیرکو در میان تدابیر شدید امنیتی حاکمان بخاک سپرده شد. اندیشه اش اما نه! شیرکو معارفی از جان خود گذشت و زندگی در شرایط حاکمیت استبداد را فدای آینده ای بهتر برای فرزندان مردم کشورش و کردستان کرد. چنانچه قاتلان حاکم بر این اندیشه اند که شیرکو و سایر زندانیان سیاسی اعدام شده خاموش شده اند, زهی خیال باطل. آنها زنده اند در اعتراضات خیابانی و فریاد مرگ بر استبداد و دیکتاتور جوانان و دانشجویان و کارگران , زنان و معلمان و هر کجا که خیزشی علیه بیداد صورت پذیرد. شیرکو و گلپری پور و سایرزندانیان سیاسی اعدام شده در دستان تهی زحمتکشان فریاد می شوند و کاخهای ظلمت و ظلم را میلرزاند

مدتی پیش با علم بر ظرفیت های ضد انسانی مسئولین جمهوری اسلامی خطر اغدام وی را با این فراخوان اعتراضی به اطلاع عموم رساندیم

و امروز صدای اعتراض خود را دو چندان با محکومیت اعدام های سیاسی جاری در ایران طنین مضاعف می افکنیم.

برچیده باد بساط استبداد

گزارشگران

gozareshgar1001@yahoo.de

www.gozareshgar.com

 

اسامی افراد, شخصیت ها, نهادها و رسانه ها:

امیر جواهری لنگرودی – فعال کارگری

افسانه خاکپور – فعال سیاسی  - جنبش زنان

آمادور نویدی – وبلاگنویس – فعال سیاسی

ا . م . شیری – فعال سیاسی و مترجم

 امیر میرزائیان – زندانی سیاسی سابق

انوش رستگار – فعال سیاسی

آزاده دراه – فعال سیاسی

امین بیات – فعال سیاسی

آزاده باقر زاده - فعال سیاسی

بهروز فراهانی – فعال کارگری

بهرام رحمانی – فعال و تحلیل گر سیاسی

بهنام چنگائی – فعال سیاسی

بهروز سورن – زندانی سیاسی سابق و فعال رسانه ای

پروانه حاجیلو – فعال سیاسی

 

پروین اشرفی – فعال سیاسی اجتماعی

 

پروانه قاسمی – فعال سیاسی و جنبش زنان

پرویز میرمکری – شاعر

تقی روزبه – فعال و تحلیل گر سیاسی

جان الفتی

جابر کلیبی – فعال سیاسی

حسین نقی پور – فعال سیاسی و رسانه ای

حسین مختار زیبائی - دكتری علوم قضائی - زندانی سیاسی سابق

حبیب سرلک – فعال اجتماعی

رضا پورکریمی – زندانی سیاسی سابق

رسول شوکتی – زندانی سیاسی سابق

رحیم استخری – فعال سیاسی

 

رفعت لنگرودی – فعال سیاسی

 

رضا بی شتاب – شاعر

 

رفعت زین الدین-  فعال سیاسی

رامین شوکتی -استاد دانشگاه سن آنتونیو

زری عرفانی – فعال سیاسی و رسانه ای

سرژ آراکلی – فعال سیاسی

سیامک موید زاده – فعهال کارگری

سیامک غلامی – فعال سیاسی

سعید نوروزبیکی - فعال سیاسی

سیمین دبیری - فعال سیاسی

سیامک جانبخش - فعال سیاسی

شمی صلواتی – فعال سیاسی

صدیق جهانی – فعال کارگری

صدیق اسماعیلی – فعال کارگری

ضیاء صدرالاشرافی -  فعال سیاسی

صفار ساعد – فعال سیاسی اجتماعی

ضیاء صدر

عباس مظاهری – زندانی سیاسی سابق

علی رسولی – فعال سیاسی

عسکر گیلانی – فعال سیاسی

عاطفه اقبال – زندانی سیاسی سابق

غلام عسگری فعال کارگری درتبعید

فرخ قهرمانی – زندانی سیاسی سابق – فعال سیاسی

فرهاد دانشور – فعال کارگری

مژده نورزاد - فعال سیاسی و جنبش زنان 

 مسعود فروزش راد – فعال سیاسی – زندانی سیاسی سابق

مینا زرین – زندانی سیاسی سابق – فعال جنبش زنان

منوچهر تقوی بیات – فعال سیاسی

مینو همیلی – فعال پناهندگی – زندانی سیاسی سابق

محمود رضا کاظمی فر  - مستند ساز

مهران سیرانی – فعال سیاسی

مهرداد مهرپورمحمدی – فعال سیاسی و نویسنده

 

مراد شیخی فعال سیاسی و مدیر سایت های «زنده باد انقلاب» و پناهندگان ایرانی

مهدی شرفی – فعال سیاسی

مسعود محمدی - زندانی سیاسی سابق

تدا فرخ – فعال حقوق بشر

ندا نوآور – فعال سیاسی

هوشنگ اسدیان – فعال سیاسی

 

رسانه ها:

وبلاگ سعید نوروز بیکی

http://www.saeednorouzbeyki.com

سایت اتحاد کارگری

http://etehad.se/

سایت آرشیو اسناد سازمان وحدت کمونیستی

http://www.vahdatcommunisti.org

سایت گزارشگران

http://gozareshgar.com/

وبلاگ خبری گزارشگران

http://gozareshgaran1.wordpress.com/

وبلاگ انفرادی

http://sima30.wordpress.com/

وبلاگ اشتراک

http://eshtrak.wordpress.com/

زنده باد انقلاب

http://www.enghelaab.net/

وبلاگ مینا زرین

http://mina-zarin.blogspot.de/

پناهندگان ایرانی

http://www.panahandegan.com/

وبلاگ پرتو

http://partov.wordpress.com/

وبلاگ جابر کلیبی و پروانه قاسمی

www.djaber-ka-parvaneh-gh.com

فیس بوک عاطفه اقبال

https://www.facebook.com/atefeh.egh

IRANCAR

http://irancare.blogspot.no/

وبلاگ تقی روزبه

http://taghi-roozbeh.blogspot.com/

البرز ما

http://aleborzma.wordpress.com/

بازآفرینی واقعیت ها

http://bazaferinieazad.blogspot.fr/

نگاهی به

http://azadeh-negahiebe.blogspot.fr/

ایران آزاد

http://www.iran-freedom.eu/

وبلاگ رضا بی شتاب

http://rezabishetab.blogfa.com/

نهادها:

 

ایران آزاد - کانون دفاع از حقوق بشر، آزادی و دموکراسی – آلمان

کانون فرهنگی بامداد – استکهلم

ایران اینفو

کمیته دفاع از آزادی و برابری در ایران – وین

رادیو آوا بخش فارسی رادیو قلورا – هانور

رادیو پارس

 

لیست پیشین اسامی اعتراض بیش از دویست فعال سیاسی اجتماعی فرهنگی و دهها رسانه و نهاد آزاد و دمکراتیک به حکم اعدام شیرکو معارفی

آزاده سپهری – احمد عزیز پور - اکبر پور احمدی - آماج رزاقی - آرش زارع - ایرن انصاری - اکبر محمدی - آسو رزاقی - احمد بخرد طبع - آریز اندریاری -  ابراهیم آوخ -  ابراهیم شیری ( ا م شیری ) -  امیر محسن محمدی – آرش کمانگر – اصغر نصرتی ( چهره ) -  امین حصوری –  امین بیات -  انور میر ستاری -  آمادور نویدی – اسماعیل مولودی -  آبتین آیینه -  امید عثمانی – امیر رضا امیر بختیار – آریو مالکی -  اکبر حاج بابائی – آراز فنی -  بهروز فراهانی -  بهرام چوبینه -  بهمن شفیق – بهنام زندی -  برهان عظیمی -  بهرام رحمانی -  بهروز سورن – بهزاد امیری – برزو احمدی -  بیژن هدایت -  بهروز امیدی لاهیجانی - بهروز شادیمقدم - پروین ریاحی –  پرویز داورپناه – پروانه قاسمی -  پویان انصاری – پیروز زورچنگ - پویا محمدی - پویا صادق وزیری - پونه داوودی - پارسا صربی - تراب مستوفی - توفیق پیر خضری - ثریا فتاحی - سیاوش عبقری -  سام قندچی -  سیاوش محمودی -  سیامک مویدزاده – سیامک جهان بخش – سلام زیجی – سعید آرمان -  سوفیا صدیق پور -  سمانه شاملو -  سمیرا پوراندخت -  سارا حافظی صافی -  سایه سعیدی سیرجانی -  سعید اطلس - سهیلا لیندهورست - سوسن شهبازی - سوسن احمد گلی - شهاب شکوهی -  شهلا عبقری – شهلا صفائی -  شکوه میرزادگی -  شاهین انزلی – شایسته وطن دوست -  شکیبا ببری – شهلا زایفرت - صبری بهمنی – صلاح ایراندوست -  صادق تهرانی – صدیق اسماعیلی – صالح خدائی - صفا مرادی - طاهره خرمی -  طیبه اسدی -  طاهره شعبانی - علی ندیمی – علی یحیی پور سل تی تی - عباس سماکار - عباس منصوران - علی دروازه غاری -  علی پیچگاه -  علی فرمانده –  علی طایفی - عباس بختیاری – عباس فرد -  علی اکبر امینی - علی صمد پوری – عباس مظاهری – علی اکبر چنگائی - علیرضا نوائی - علی رزاقی - فریبا ثابت -  فرهاد مهدوی -  فرهاد حیرانی – فرشید یاسائی -  فرخ قهرمانی -  فرج آل یاری – فرامرز فهیمی -  فیروز مستعان -  فرهنگ قاسمی -  فیروزه راد -  فرهاد سیدلو – فرحناز عمادی -  فاطمه اقدامی -  فریدون منصوری -  فاطمه رضائی -  فرزاد سلطانزاده نادری - فریبا صالحزاده - فضائل عزیزان - کاوه آهنگری -  کورش گلنام - کورش عرفانی – ک الوند – کورش افطسی – کوردو رضائی -  کریم آزاد - کبری بانهی - گیل آوائی – گلاویژ حسینی -  جمشید صفاپور – جعفر پویه  - جابر کلیبی – جواد دادستان -  جهانگیر محبی -  جمال ادیب -  جلال حسینی -  جمال محمدی -  جواد اسدیان -  جهان برجیان - جعفر مرزوقی ( برزینه آذرمهر ) - جمشید جزستانی - ح ریاحی –  حسن حسام -  حنیف حیدرنژاد -  حسین مقدم - حسین نقی پور -  حسن بهگر -  حسن نایب هاشم -  حیات توکلی – حسین مختار زیبائی - حسام منتظری - حسن زرهی - حسین دریانی -  حسین مالکی - دیانا نامی -  رسول شوکتی – رحمت فاتحی – رضا شمس – رویا دیناروند - ربی نیکو - رضا صالحی - رضا هیوا - روحی علی پور - زری عرفانی - زهرا پیرایش -  زرین پاکنژاد -  – زینب رسول پناه  - زری اسپرم - دانیال امیر ابیض - مینا انتظاری – مجتبی قطبی -  مهین شکرالله پور - منوچهر شهابی - مهری زند - مینو همیلی -  محمود خلیلی -  محمد رضا اسکندری – مژده ارسی -  مهناز قزلو – منوچهر تقوی بیات - محمد توفیق اسدی – محسن قائم مقام -  مجتبی نظری – محمد حسین جعفری -  محسن مقصودی – محمد آئینه -  ماه مگ -  مجید امید – محمود نیک پی -  میرو رضائی – مهناز بدیهیان – مجید مشیدی -  مرتضی کاویان -  میلا مسافر -  مهرانگیز دابوئی -  محمد مرادی -  مصی شرافتی -  مسعود نوری جاوید - محمرضا هیبت اله پور - نیلوفر بیضائی – نادر ثانی -  ناهید باقری – نیلوفر شمیرانی -  نادر ساده -  ندا نوآور – ندا فرخ -  نظیره معماری – ناهید مکری -  نرگس غفاری - نیکی میرزائی - نازنین سبز اندیش - همایون ایوانی – همایون مهمنش -  هوشیار اسماعیلی –  هرش جعفری – هانیا اردلان -  هاله طاهری -  هاشم کریمی -  هیوا رضائی -  هوشنگ دیناروند - هما میرنیا - ی صفائی – یوسف زرکار -

 

رسانه های آزاد:

 

سایت آزادی بیان

http://www.azadi-b.com

 

راه کارگر خبری

http://www.rahekaregarnews.com

 

سایت گفتگوها

http://www.dialogt.org/

 

سایت بولتن

http://www.booltan.com

 

ایران تریبون

http://www.iran-tribune.com

 

وبلاگ آزاده سپهری

http://www.azadeh-sepehri.blogspot.com

 

رادیو همبستگی با کارگران – گوتنبرگ

http://hambastegibakargaran.se/fa

 

وبلاگ اشتراک

http://eshtrak.wordpress.com

 

سایت شکوه میرزادگی

http://shokoohmirzadegi.com

 

وبلاگ کانون دفاع از کارگران

http://3rooz.blogspot.com

 

نشریه سینمای آزاد

http://www.cinemaye-azad.com

 

سایت دگرگونی

http://www.degarguny.com

 

ایرانسکوپ

http://www.iranscope.com

 

سایت لجور

http://www.lajvar.se

 

وبلاگ اندیشه

http://www.andishegbg.blogspot.com

 

سایت اشتراک

http://www.eshterak.info

 

پارس دیلی نیوز

http://parsdailynews.com

 

سایت آفتابکاران

http://www.aftabkaran.com

 

احترام آزادی

http://ehterameazadi.blogspot.com

 

وبلاگ برسان سلام یاران

http://www.mina-entezari.blogspot.com

 

وبلاگ البرز ما

http://aleborzma.wordpress.com

 

وبلاگ باز آفرینی واقعیت ها

http://bazaferinieazad.blogspot.com

 

وبلاگ نی لبک هائی که انسان را سرودند

http://mahnazghezelloo.blogspot.com

 

کانال کاوه پرستو

http://www.youtube.com

 

سایت گزارشگران

http://www.gozareshgar.com

 

وبلاگ خبری گزارشگران

http://gozareshgaran1.wordpress.com

 

وبلاگ کمیته دفاع از آزادی و برابری در ایران – وین

http://azadibarabari1.wordpress.com

 

وبلاگ شاهین شهر

http://andishehnovin.tk/

 

سایت رنگین کمان

http://www.rangin-kaman.org

 

Revolutionary Flowerpot Society

http://revolutionaryflowerpot.blogspot.com

 

سایت بیان

http://beyan.eu/farsi.php

 

سایت جابر کلیبی – پروانه قاسمی

http://www.djaber-ka-parvaneh-gh.com

 

سایت ریشه ها

http://nadersani.net

 

Förenade Föreningar för ett Fritt Iran

http://www.fffi.se

 

حزب سوسیال دمکرات ایران

http://www.spiran.com

 

کارزار نجات شیرکو معارفی از اعدام

http://free-sherko.blogspot.com

 

مجله هفته

http://www.hafteh.de

 

سایت پژواک ایران

http://www.pezhvakeiran.com

 

سایت یارسان

http://yarsan.web.surftown.s

 

رادیو پارس

http://www.radiopars.org

 

سایت حامیان مادران پارک لاله (مادران عزادار) ایران، در لس آنجلس / وَلی

http://www.parklaleh.blogspot.com

 

سایت ملیون

http://www.melliun.org

 

وبلاگ امیر رضا امیر بختیار

http://amirbakhtiar.org

 

رادیو ایر آوا

http://radioirava.blogspot.com

 

سایت آینه روز

http://www.ayenehrooz.com

 

سایت ایران آزاد

http://www.iran-freedom.eu

 

وبلاگ مرتضی کاویان

http://fba7.bplaced.net/wordpress

 

سایت جمعی از فعالین کارگری

http://jafk1384.blogspot.com

 

خبرنامه ملی ایران

http://www.melli.eu

 

کتابفروشی ملی ایرانیان

http://www.iranianbookstore.com

 

پایگاه خبری:حقوق انسانی‌ و اولیه بشر

http://azizanpress.com

  

سایت آذرخش

http://www.aazarakhsh.org

  

سایت اکتبر
http://www.newoctober.com

وبلاگ اکتبر

http://shadochdt.wordpress.com

 

شهروند

http://www.shahrvand.com

 

 کمون سرخ

http://redcommune.socialgo.com

 

نهادهای سیاسی اجتماعی و فرهنگی

اتحاد بین المللی در دفاع از کارگران ایران

حامیان مادران پارک لاله/ ولی- لس آنجلس

حامیان مادران پارک لاله - مادران صلح دورتموند

انجمن دفاع از زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران ـ پاریس

انجمن دفاع از زندانیان سیاسی – عقیدتی ایران در انگلستان

سازمان زنان 8 مارس – ایران – افغانستان

کانون روزنامه نگاران و نویسندگان برای آزادی

رادیو آوا – هانور

اتحاد برای ایران -  بلژیک

گاهنامه گونه گون

کمیته دفاع از آزادی و برابری در ایران – وین

انجمن بیان – بلژیک

اتحاد انجمن ها برای ایران ازاد در سوئد

کانون پشتیبانی و دفاع از مبارزات مردم ایران - هانور

کانون دفاع از دمکراسی در ایران - هلند

انجمن فرهنگی اندیشه - گوتنبرگ

فدراسیون اروپرس

جامعه رنگین کمان

شورای کار -  کمون

کانون همبستگی با کارگران ایران - گوتنبرگ

بنیاد اندیشه و آزادی بیان

بنیاد اسماعیل خویی

 آسیل کمیته گروه ایران - گوتنبرگ

کمیته آمریکائیان – ایرانیان پیشرو

انجمن فرهنگی ایران همراه- گوتنبرگ

رادیو همراه – گوتنبرگ

هیئت تحریریه پارس دیلی نیوز

مجله هفته

سازمان سراسری پناهندگان -  بیمرز

اتحاد انجمنها برای ازادی ایران در سوئد

رادیو ایر آوا

ایران آزاد - کانون دفاع از حقوق بشر، آزادی و دموکراسی – آلمان

"جمعی از فعالین کارگری ( جافک)"





نیمه شب نوشته ها 71 – بهروز سورن: به مرگ گرفتند و به تب راضی شدیم!

 

 

 سلول انفرادی را میتوان بنوعی و تعبیری قرنظینه نامید. قرنظینه یا برای زندانی عمومی است که ابعادی اجتماعی و فرهنگی می یابد و زندانی را از محیط اجتماعی اش با اهداف مشخص دور نگه میدارد. این محیط فرد را از محیط اجتماعی اش جدا میکند  تا امکانات عدیده عمومی را از وی سلب نماید. این امکانات از تهیه مواد غذائی تا مواد مخدر و یا جلوگیری از تماس وی با دیگران تداوم می یابد. این نوع قرنطینه یا انفرادی  را نیز میتوان با ایزولاسیون فرد مزبور برابر دانست.

در کنه و محتوی خود جدائی فیزیکی  و جسمانی او را از محیط هدف خود دارد. استدلال می شود که فرد محیط را می آزارد و نقش تخریبی در دامنه نفوذ و حضور خود دارد و بطور مکانیکی از اجتماع نزدیک خود جدا می شود. فلسفه ای پشت این اقدام مسئولان زندان نیز موجود است که خمیرمایه آن نگاه فلسفی و اجتماعی حاکمان است. 

اینکه نگاهشان به حقوق شهروندی چیست؟ اینکه آسیب های اجتماعی را با کدام گزینه  میخواهند رفع  و حل و فصل کنند. کدام فرد و موجود را برای جمع و جامعه مخرب و خطرناک می شمارند و خلاصه  حل معمای آسیبهای اجتماعی فزاینده را از کدام مسیرها برنامه ریزی می کنند. علت را جستجو می کنند و یا در صدد تخریب و نابودی معلول هستند.

دهه ها پیش کتابهائی درباره افراد شرور و تخلف کنندگان ( بزه کاران ) در عرصه های اجتماعی خواندم و چشم هایم باز شدند که علاوه بر سرکوب و اعدام و شکنجه میتوان راههای دیگری را برای حل معضلات اجتماعی در نظر داشت, به کار گرفت و نتایج مثبت از آن ها را انتظار داشت.

داستان و رمان نبود و طرح روشهای ضروری و کارآمد برای مقابله با ناهنجاری های اجتماعی بودند. پیشنهادم اینست که همه جوانان این آثار از پلخانف را مطالعه نمایند و از هر گونه قضاوت زودرس در باره محکومین به اعدام و افراد باصطلاح شرور پرهیز کنند.

اعدام و شکنجه در ملاء عام و داستان چشم در برابر چشم و قصاص و امثالهم تنها برآمد فکری محدود و مذهبی و ناقص حاکمان است که خشونت را در جامعه انسانی تزریق می کند و زایش و افزایش آنرا تنها راه حل مقابله با باصطلاح بزه کاران میداند. این روش و فلسفه مقابله با بزه کاری ریشه در آموزشهای مذهبی و تقدس جوئی در تاریخچه اسلام دارد. به همین واسطه حمل کنندگان و مبلغان آن با پیشرفتهای علمی و روانشناسی ستیزه می کنند و وحشیانه ترین و خشونت آمیز ترین متدهای مقابله با متخلفان اجتماعی را بکار می گیرند. سنگسار, قطع ید, چرخاندن در خیابان ها, اعدام در ملاء عام و ... از آنجمله اند.

و اما زندانیان سیاسی در زندانهای جمهوری اسلامی بمثابه مجرمان سیاسی تلقی می شوند. مجرمان سیاسی خطا کار سیاسی هستند و قوانین اسلامی را نادیده گرفته اند و بدانها معترض هستند. هم از این جهات میبایستی از محیط اجتماعی و زندگی خود بدور باشند. ایزولاسیون سیاسی و اجتماعی اولین تنبیه آنان می باشد.

اهداف انفرادی برای زندانیان سیاسی از بدو دستگیری آنان آغاز میشود. در مراحل ابتدائی بزرگترین دلیل تخلیه اطلاعاتی فرد است. بی خبری از دستگیری ها, اطلاعات داده شده توسط سایرین, بی ارتباطی و سرگردانی از دانسته های بازجویان , محرومیت های عدیده اجتماعی از جمله تغذیه, عادات, اخبار رادیو و تلویزیون, اخبار بین المللی, فشارهای عاطفی از طریق قطع رابطه با خانواده و دوستان, محرومیت های عدیده طبیعی از جمله نور خورشید, هوای آزاد و نگاه به آسمان و دور دست ها. هر یک از این موارد در دراز مدت تاثیرات بسیار مخربی بر جسم و روان زندانی در انفرادی میگذارد. برای مثال زندانی سیاسی در انفرادی تنها امکان دید در فاصله چند متری دیوارهای سلول را داراست. با گذشت زمان عضلات چشمی که برای مشاهده دوردست ها بکار میروند توانائی های خود را نیز از دست میدهند. تجربه من و بسیاری از زندانیان سیاسی که ماهها زندان سپاه اصفهان و هتل اموات را پشت سر گذاشته بودیم اینبود که پس از انتقال به زندان دستگرد و امکان مشاهده دور دست ها مردمک های چشم مان سرخ و خون آلود شده بودند. عضلات چشمی برای دیدن آسمان و افق پاره شده بودند. این تنها یکی از صدماتی است که زندانی در انفرادی می بیند. نبود امکانات درمانی و محروم بودن از نور آفتاب و هوای آزاد و نرسیدن ویتامین های ضروری به بدن میتواند مجموعه ای از بیماری های جسمی و روحی را برای زندانیان به ارمغان بیاورد.

به مرگ گرفتند و به تب راضی شدیم!

آنقدر تب و موج اعدام ها بالا بود که سخن گفتن از نارسائی های تغذیه ای و کمبودهای ویتامینی و محرومیت از ابتدائی ترین و انسانی ترین حقوق زندانی بی معنی می نمود. اعدام شدن با دندان خراب و یا سالم اهمیتی نداشت. اینکه لثه های زندانیان بعلت کمبود ویتامین ها نشست کرده بود و گاها ریشه ها بالاتر از لثه ها دیده می شدند, اهمیتی نداشت. بحث این بود که فردا صبح چند نفر اعدام می شوند و آیا اسم زندانی هم خوانده خواهد شد یا نه؟ اینکه جنایت حاکمان پیش از اعدام جریان یافته است در درجه دوم قرار می گرفت. کاش فرصتی شود و در آینده بسیط تر در اینباره نوشته شود. اما مراد از بازگوئی این نکات این است که هم اکنون بسیاری از زندانیان سیاسی و فعالین کارگری و دانشجوئی با وضعیت جسمانی خطرناکی در زندان ها روبرو هستند و اخبار و گزارشات هر روزه آن در نت منتشر می شود. از شهابی تا پور شجری و بسیاری از زندانیان سیاسی کرد که در معرض فلج شدن و ایست قلبی قرار دارند و جمهوری اسلامی با بی اعتنائی جنایتکارانه ای از کنار آنها می گذرد. از همینرو می بایست به این گزارشات حساس بود و اعتراضات گسترده ای را در این زمینه سازمان داد.

بهروز سورن

19. 10.2013

Sooren001@yahoo.de

 

 





20130921-205816.jpg

.

پیام علی نجاتی عضو هیئت مدیره سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه
به تمام کارگران کشور
به منظور چاره یابی در اوضاع کنونی
۳۱ شهریور ۱۳۹۲
کارگران:
اکنون وخامت اوضاع اقتصادی کشور به حدی رسیده است که حتی مسئولان دولتی و نمایندگان بخش خصوصی، بسیاری از دست اندرکاران قبلی و آنهائی که کرسی های حکومت را تصاحب کرده اند همگی از اقتصاد ورشکسته و از هم گسیخته حرف می زنند، چنانکه گوئی از سیل یا زلزله سخن می گویند و گویا در ایجاد این وضعیت هیچ نقشی نداشته و صرفا تماشاگر بوده اند!
افت شدید تولید در صنایع نفت (کاهش صادرات به کمتر از یک سوم، کاهش فعالیت و تأخیر در اجرای پروژه های نفت و گاز و غیره)، سقوط تولید در صنایع خودرو سازی و فعالیت های پیرامونی آن (کاهش سطح تولید خودرو به حدود یک سوم سال پیش، بیکار شدن ۱۲۳۰۰۰ کارگر صنایع قطعه سازی و غیره)، بیکار سازی در صنایع فولاد و ذوب فلز، بیکاری بیش از یک میلیون کارگر در پروژه های عمرانی طی دو سال اخیر (براساس اظهارات کانون‌عالی انجمن‌های صنفی کارفرمایی)، کاهش فعالیت های ساختمانی، کاهش تولید صنایع غذائی، وضع فاجعه بار کشاورزی، ورشکستگی شمار زیادی از بنگاه ها و بسته شدن کارخانه ها و کارگاه ها، افزایش سرسام آور بدهی های پرداخت نشدۀ بنگاه ها و اشخاص به بانک ها و غیره تنها بیانگر جزئی از اقتصاد نابسامان کشور است.
فشار اصلی این نابسامانی بر دوش کارگران است، زیرا کارگران بزرگترین طبقۀ اجتماعی کشور و بزرگترین مولد ثروت در جامعه اند. با این حال مزد اکثریت قریب به اتفاق کارگران کمتر از نصف یا ثلث خط فقر است و این تازه هنگامی است که کاری داشته باشند یا اگر کار دارند مزدشان به موقع پرداخت شود و ماه ها و ماه ها به تعویق نیافتد! وضع میلیون ها بیکار که هر سال به گفتۀ رئیس جمهور جدید بیش از یک میلیون جویای کار به صفوف آنها افزوده می شود و اکثریت قریب به اتفاق آنها مستمری بیکاری یا کمک دیگری دریافت نمی کنند، از کارگران شاغل به مراتب بدتر است. وجود میلیون ها کودک کار محروم از تحصیل و شرایط عادی رشد جسمی و فکری که در معرض استثمار شدید و انواع خطرات و بیماری ها قرار دارند راز پنهانی نیست. همان طور که کسی نمی تواند منکر وجود ۴ میلیون معتاد (طبق مصاحبۀ محمود سریع القلم با آفتاب، ۶ مرداد ۱۳۹۲) و شمار روز افزون گدایان یا تهی دستانی شود که هر روزه کنار در سازمان ها و بنیادها یا مساجد و کوچه ها و خیابان ها برای دریافت کمک یا خواروباری به منظور سیر کردن شکم خود و خانواده شان صف می کشند.
تورم بالای ۴۰ درصد و آمارها و اطلاعات بدتر از اینها هر روز در رسانه های رسمی قابل خواندن، دیدن یا شنیدن است. بیان اینها برخلاف گفته های مقامات عالی کشور، سیاه نمائی نیست، اینها تنها نشانگر و شاخصی از واقعیات جامعه اند! البته در این واقعیت، بخش «سفید» و «رنگین» هم هست که به نمونه هائی از آن اشاره می کنیم:  
در همین وضعیت رکود اقتصادی و تورم شدید و کم سابقه، به نحوی باور نکردنی شاهد دو و نیم برابر شدن شاخص بورس سهام در طول یک سال گذشته هستیم. این شاخص بیانگر قیمت متوسط سهام عرضه شدۀ بنگاه ها در بورس است. شاخص بورس سهام از ۲۴۰۰۰ واحد در اول مرداد ۱۳۹۱ به بالای ۶۰۰۰۰ واحد در شهریور ماه ۱۳۹۲ رسیده یعنی دارائی سهامداران شرکت های ثبت شده در بورس در طول یکسال بیش از ۲٫۵ برابر شده است که بیانگر افزایشی بیش از ۱۵۰% در سال است. و این علاوه بر سود تقسیم شده ای است که سهامداران هر سال دریافت می کنند. حتی اگر کسی شاخص بورس و تغییرات آن را نشناسد به هر حال شاهد ساخته شدن ویلاها، کاخ های مجلل و آسمان خراش ها، هتل ها و تفریح گاه های افسانه های در کنار دریا و نقاط خوش آب و هوا، جولان خودروهای سوپر لوکس در خیابان ها، کشتی ها و قایق های تفریحی، هواپیماهای شخصی، حساب های بانکی میلیاردی در بانک های داخل و خارج و غیره و غیره هست که به اقلیتی انگشت شمار تعلق دارند. یعنی در کنار فقر سیاه، گرسنگی، بیکاری، بیماری، بی آیندگی میلیون ها و میلیون ها نفر شاهد افزایش ثروت میلیاردی اقلیتی یک درصدی یا کمتر، چه در شرایط رونق و چه در شرایط رکود اقتصادی،هستیم.
کمتر کسی می پرسد این ثروت های افسانه ای از کجا می آیند و علت این اختلاف شدید در سطح ثروت و درآمد چیست؟ بسیاری از نویسندگان و روشنفکران و حتی برخی از فعالان کارگری از جمعیت یک درصدی آمریکا که ۹۹ درصد مردم آن کشور و بسیاری از کارگران و زحمتکشان جهان را استثمار می کنند و بر آنها ستم روا می دارند حرف می زنند که سخن درستی است. اما اینها در مورد یک درصد یا کمتر از یک درصدی که در ایران همان نقش را دارند ساکت اند! وقتی که حرف از فقر و بیکاری و بی حقوقی کارگران و نابسامانی وضع اقتصاد زده می شود یا انگشت اتهام را به سوی نهادهای جهانی سرمایه داری مانند صندوق بین المللی پول، بانک جهانی، سازمان جهانی تجارت و غیره متوجه می کنند یا بحث تحریم ها را به پیش می کشند. درست است که صندق بین المللی پول سیاست های اقتصادی ای را مورد تشویق و حمایت قرار می دهد که در جهت آزاد کردن قیمت ها، حذف یا کاهش یا «هدفمند کردن» یارانه ها، آزادی اخراج کارگران، حذف مزد حداقل و حتی حذف محدودیت قانونی ساعات کار هفتگی و اضافه کاری، حذف کمک های اجتماعی، کاهش بودجه های مربوط به آموزش و بهداشت عمومی، افزایش سال های کار برای بازنشستگی و غیره یا در یک کلام سیاست های نئولیبرالی باشند، اما صندوق بین المللی پول در همه جا و در همۀ شرایط توان تحمیل این سیاست ها را ندارد. یک عامل مهم تحمیل این سیاست ها وام خارجی بالای یک کشور و یا ناتوانی آن در انجام تعهدات مالی بین المللی است که در مورد ایران هیچ کدام از این دو شرط برقرار نیست: ایران وام خارجی زیادی (در مقابسه با کشورهای مشابه) ندارد و برخلاف یونان، پرتغال، اسپانیا و غیره در پرداخت تعهدات خارجی دچار مشکلی نیست. بدین سان اگر در ایران سیاست های نئولیبرالی اعمال می شود اساسا نه به خاطر تحمیل سیاست های پولی و اقتصادی از سوی  صندوق بین المللی پول بلکه ناشی از سیاست طبقۀ سرمایه دار ایران است. در مورد بانک جهانی نیز باید گفت که روابط این بانک مدت هاست که با ایران به حداقل رسیده و این بانک عملا سرمایه گذاری و وام چندانی به ایران اختصاص نمی دهد. در مورد سازمان جهانی تجارت نیز باید گفت که ایران عضو این سازمان نیست هر چند می کوشد به عضویت آن درآید و در این زمینه تلاش هائی از جمله در جهت حذف سیاست های حمایتی باید انجام دهد و می دهد.  
صرف نظر از سیاست خارجی خود دولت در زمینۀ تحریم ها، که اکنون ظاهرا در حال بازبینی آن هستند، باید گفت بسیاری از مقامات رسمی کشور تأیید می کنند که هرچند تحریم های خارجی نقش منفی در اقتصاد ایران داشته اند اما «مدیریت داخلی» نیز سهم بسزائی در این نابسامانی دارد. کارگران آگاه می دانند که این «مدیریت داخلی»، مدیریتی است که از جانب همان یک درصد یا کمتر از یک درصد جمعیت یعنی طبقۀ حاکم سرمایه دار یا بخشی از آن طبقه اعمال شده است. تغییر این مدیریت داخلی کشور در حوزۀ همان یک درصد جمعیت است و ربطی به اکثریت عظیم جامعه ندارد. به عبارت دیگر کارگران به هیچ رو نباید دچار این توهم شوند که گویا «تغییر مدیریت کشور» – که البته در چارچوب حفظ کلیت این مدیریت است –  به معنی تغییر و ارتقائی در وضعیت اقتصادی، سیاسی و فرهنگی طبقۀ کارگر در ایران و یا نوید بخش تحولی در این جهت است. این هم راز پوشیده ای نیست که طبقۀ کارگر به رغم آنکه طبقۀ اکثریت جامعه است هیچ نقشی در سیاست ندارد و از طرف طبقۀ حاکم به بازی گرفته نمی شود مگر برای اینکه در تولید، کار بیشتر برای مزد کمتر انجام دهد و در سیاست، نقش سیاهی لشگر را بازی کند!
خلاصۀ کلام اینکه کارگران با وضعیت اقتصادی بحرانی بی سابقه و با شرایط سیاسی حادی روبرو هستند. ما کارگران برای هستی خود و آیندۀ خود و نسل های آینده، برای حل درست و پایدار بحران و سوق دادن جامعه به سمت پیشرفت سیاسی، اقتصادی و فرهنگی باید دست به دست هم بدهیم و مشترکا چاره اندیشی کنیم. در یک کلام، کارگران و زحمتکشان باید تنها به نیروی مبارزۀ جمعی متحد خود پای بند باشند.
محورهای چاره اندیشی
شمار قابل توجهی از کارگران به این درک رسیده اند که برای دستیابی به خواست هایشان باید نه تنها به مسایل اقتصادی و اجتماعی بلکه به موضوعات سیاسی و فرهنگی نیز توجه کنند. زیرا کارگران و توده های زحمتکش تنها در شرایط تأمین حقوق سیاسی و شهروندی و در پرتو فرهنگی روشنگرانه و مترقی می توانند مبارزات خود را گسترش دهند و به خواست های اقتصادی و اجتماعی خود نیز به صورتی پایدار دست یابند. رویکرد کارگران به اقتصاد و سیاست و مبارزات آنها در این عرصه ها تنها هنگامی واقعا برای این طبقه ثمربخش خواهد بود که مبتنی بر استقلال سیاسی و تشکیلاتی خود کارگران و اتحاد آنان باشد، در غیر این صورت طبقات دیگر این تلاش ها را به سود خود مصادره خواهند کرد. در این راستا موارد زیر را که تا کنون به شکل های مختلف از سوی تشکل های کارگری مطرح شده است به عنوان چارچوبی برای بحث، چاره اندیشی و عمل به همۀ کارگران ارائه می دهیم با این امید که با هم اندیشی و همیاری به راهکارهای مشترکی برای دستیابی به خواست مشترک حداقل همۀ کارگران دست یابیم. روشن است که خواست های کارگران به موارد زیر محدود نمی شود و بسیاری از خواست های اقتصادی و دموکراتیک که در اینجا مجال بیان آنها نیست را دربر می گیرد که باید در این چاره اندیشی تعیین شوند.
مبارزه برای به رسمیت شناخته شدن ایجاد تشکل های مستقل کارگری، حق اعتصاب و اعتراض.
مبارزه برای به رسمیت شناختن مذاکرات دسته جمعی با نمایندگان منتخب کارگران در تمام مسایل مربوط به مزد، مزایا، سازماندهی کار، رفت و آمد، تغذیه، استراحت، انتقال، جابجائی و غیره.
مبارزه برای انعقاد قرارداد رسمی کار و حذف قراردادهای سفید امضا.
تلاش برای برخورداری تمامی بازنشستگان از یک زندگی مرفه و بدون دغدغه اقتصادی و رفع هرگونه تبعیض در پرداخت مستمری بازنشستگان و بهره مندی آنان از تامین اجتماعی و خدمات درمانی.
مبارزه برای افزایش مزد حداقل براساس هزینۀ متوسط خانوار شهری اعلام شده توسط بانک مرکزی. این مزد حداقل پایه باید همه ساله دست کم به تناسب تورم و رشد بارآوری متوسط کار افزایش یابد.
مبارزه برای تشکیل هیأت بازرسی کارگری منتخب کارگران برای نظارت بر شرایط کار، ایمنی، بهداشت و غیره.
مبارزه با اخراج و بیکارسازی.
مبارزه برای برقراری بیمۀ بیکاری برای همۀ کارگران بیکار و تازه واردان به بازار کار. پرداخت مستمری بیکاری مکفی به همۀ بیکاران تا زمان اشتغال.
تعمیم بیمه های اجتماعی به همۀ مزدبگیران در تمام رشته های تولیدی و خدماتی.
پشتیبانی از مبارزات دهقانان زحمتکش.
مبارزه با جنگ های امپریالیستی و تجاوزگرانه و پشتیبانی از تلاش های عادلانه برای صلح.
 
 
 به نقل از مجله هفته


HomeYoutubeBildgallerietpersiska